Drugi wpis o dplaskenach rozpoczynam od zwi\u0105zku, kt\u00f3ry jest naturalnym rozszerzeniem pierwszej (lub drugiej) struktury z poprzedniego wpisu (Orca 4.2.1\/ PM3\/ hess-plus):<\/p>\n\n\n\n
W powy\u017cszej strukturze usun\u0105\u0142em „dziur\u0119” poprzez do\u0142o\u017cenie pier\u015bcienia cyklopropanowego. Ten zabieg usun\u0105\u0142 r\u00f3wnie\u017c wyrw\u0119 z sprz\u0119\u017ceniu wi\u0105za\u0144 podw\u00f3jnych. Struktury b\u0119d\u0105ce rezultatem „usuwania dziur” opisz\u0119 gdzie indziej. <\/p>\n\n\n\n
Tutaj powracam do struktur z centralnym otworem. Kolejn\u0105 cz\u0105steczk\u0105, kt\u00f3r\u0105 zoptymalizowa\u0142em jest pokazana poni\u017cej o wzorze sumarycznym C85<\/sub>H30<\/sub> (Orca 5.0.4\/ PM3\/ hess-plus):<\/p>\n\n\n\n Niestety z jakich\u015b powod\u00f3w, kt\u00f3rych nie rozumiem, dane strukturalne „produkowane” przez t\u0119 wersj\u0119 programu Orca, daj\u0105 w wielu miejscach wi\u0105zania potr\u00f3jne, co jest oczywistym b\u0142\u0119dem. Uda\u0142o mi si\u0119 uzyska\u0107 w miar\u0119 poprawn\u0105 krotno\u015b\u0107 wi\u0105za\u0144 poprzez eksport pliku typu sdf (wygenerowanego przez program Avogadro 1.99 z pliku typu out programu Orca) do programu IQmol i ponowne zapisanie struktury w formacie sdf (mol): <\/p>\n\n\n\n Tak b\u0119d\u0119 post\u0119powa\u0142, je\u015bli wizualizacja wynik\u00f3w z programu Orca 5.0.4 b\u0119dzie tak ko\u015blawa. <\/p>\n\n\n\n Kolejna rozbudowa polega\u0142a na takiej modyfikacji, aby wewn\u0105trz cz\u0105steczki uzyska\u0107 dziur\u0119 z sze\u015bcioma atomami wodoru. Wynikowa geometria takiej cz\u0105steczki (C102<\/sub>H30<\/sub>) nie ma kszta\u0142tu niecki, ale jest pofalowana (Orca 4.2.1\/ PM3\/ hess-plus):<\/p>\n\n\n\n Jak wy\u017cej wskaza\u0142em, uzyskana struktura jest zrelaksowana, ale nie mam pewno\u015bci, czy jest to geometria o rzeczywi\u015bcie minimalnej energii. To zagadnienie pozostaje otwarte (czerwiec 2024).<\/p>\n\n\n\n Zaciekawi\u0142o mnie, jaki kszta\u0142t przyjmie cz\u0105steczka z centraln\u0105 „dziur\u0105” sk\u0142adaj\u0105c\u0105 si\u0119 z siedmiu atom\u00f3w wodoru. Cz\u0105steczka o wzorze C119<\/sub>H36<\/sub> r\u00f3wnie\u017c okaza\u0142a si\u0119 pofa\u0142dowana (parametry oblicze\u0144 jak wy\u017cej – jest to jeden z mo\u017cliwych tautomer\u00f3w):<\/p>\n\n\n\n Nast\u0119pnie na tapet wzi\u0105\u0142em cz\u0105steczki, kt\u00f3re okre\u015blone s\u0105 wzorem sumarycznym C145<\/sub>H36<\/sub>. Ze wzgl\u0119du na nieparzyst\u0105 liczb\u0119 atom\u00f3w w\u0119gla uk\u0142ad wi\u0105za\u0144 podw\u00f3jnych nie jest tu ca\u0142kowicie sprz\u0119\u017cony. Nale\u017cy zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na to, \u017ce w cz\u0105steczce obecne s\u0105 r\u00f3wnie\u017c pier\u015bcienie siedmiocz\u0142onowe (parametry oblicze\u0144 jak wy\u017cej):<\/p>\n\n\n\n Optymalizacji podda\u0142em jeszcze tautomer z grup\u0105 metylenow\u0105 umieszczon\u0105 przy zewn\u0119trznym pier\u015bcieniu siedmiocz\u0142onowym (Orca 5.0.4\/ PM3\/ hess-plus) oraz tautomer z grup\u0105 metylenow\u0105 umieszczon\u0105 przy pier\u015bcieniu siedmiocz\u0142onowym znajduj\u0105cym si\u0119 na obrze\u017cu cz\u0105steczki, ale w brzegowej wn\u0119ce (Orca 4.2.1\/ PM3\/ hess-plus). Ostatnim zoptymalizowanym tautomerem z tej serii jest ten, kt\u00f3ry posiada grup\u0119 metylenow\u0105 przy dziurze (Orca 5.0.4\/ PM3\/ hess-plus):<\/p>\n\n\n\n