T\u0119 seri\u0119 zako\u0144czy\u0142 model z wstawionymi atomami azotu (parametry oblicze\u0144 jak wy\u017cej):<\/p>\n\n\n\n
Now\u0105 seri\u0119 zwi\u0105zk\u00f3w rozpocz\u0105\u0142em od usztywnienia modelu A<\/strong> z poprzedniej strony. Atomy wodoru pier\u015bcieni ekwatorianych wzgl\u0119dem p\u0142aszczyzny makrocyklu podstawi\u0142em grupami metylenowymi. Zrobi\u0142em to w taki spos\u00f3b, \u017ce grupy -CH2<\/sub>– po\u0142\u0105czy\u0142y s\u0105siednie atomy w\u0119gla fragment\u00f3w etenowych. W ten spos\u00f3b powsta\u0142 model A1<\/strong> (rysunek poni\u017cej – dobudowane atomy w\u0119gla zaznaczy\u0142em kolorem czerwonym, atomy wodoru usuni\u0119te dla klarowno\u015bci rysunku):<\/p>\n\n\n\n W etapie drugim dobudowa\u0142em grupy CH2<\/sub> w spos\u00f3b pokazany na modelu A2<\/strong> (rysunek powy\u017cej). Pary tych grup po\u0142\u0105czy\u0142em wi\u0105zaniem pojedynczym (A3<\/strong>). Wreszcie utworzy\u0142em wewn\u0119trzny pier\u015bcie\u0144 sze\u015bciocz\u0142onowy (A4<\/strong>). Modele A1<\/strong>–A3<\/strong> optymalizowa\u0142em jedynie za pomoc\u0105 modu\u0142u MM w programie ChemSketch. Dopiero model A4<\/strong> podda\u0142em procesowi optymalizacji na poziomie p\u00f3\u0142empirycznym. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce optymalizacja udawa\u0142a si\u0119 g\u0142adko, ale relaksacja nie powiod\u0142a si\u0119 zar\u00f3wno dla metody PM3 (Orca 4.2.1) jak i PM7 (MOPAC 22.1.1). Obecna by\u0142a jedna cz\u0119sto\u015b\u0107 ujemna o ma\u0142ej warto\u015bci 4.38 cm-1<\/sup>. Charakter tego „drgania” by\u0142 na tyle skomplikowany, \u017ce to skomplikowanie nie pozwala\u0142o mi na odkrycie metody zrelaksowana cz\u0105steczki poprzez r\u0119czne przesuni\u0119cia wybranych atom\u00f3w. Rozwi\u0105zanie przysz\u0142o z innej strony.<\/p>\n\n\n\n Zanim znalaz\u0142em to rozwi\u0105zanie, skonstruowa\u0142em cz\u0105steczk\u0119 nowego zwi\u0105zku skondensowan\u0105 z dw\u00f3ch p\u0142at\u00f3w modelu A4<\/strong>. Konstrukcja sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z jednego p\u0142atu A4<\/strong> pozbawionego aksjalnych grup -CH=CH- i drugiego A4<\/strong> skondensowanego z pierwszym za pomoc\u0105 pojedynczych wi\u0105za\u0144 C-C takiego samego fragmentu, czyli -CH=CH-, ale wi\u0105zania te zosta\u0142y utworzone w miejscach atom\u00f3w wodoru (Orca 4.2.1\/ PM3\/ hess-plus):<\/p>\n\n\n\n Dodatkowo zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce \u0142\u0105czenie to mo\u017cna zbudowa\u0107 w izomeryczny spos\u00f3b. Wykona\u0142em nowe po\u0142\u0105czenie przekr\u0119caj\u0105c oba p\u0142aty wzgl\u0119dem siebie o 30\u00b0 (parametry oblicze\u0144 jak wy\u017cej):<\/p>\n\n\n\n Pomy\u015bla\u0142em, \u017ce je\u015bli oba izomery daj\u0105 si\u0119 skutecznie zrelaksowa\u0107, to mo\u017ce ich geometria b\u0119dzie w\u0142a\u015bciwym stanem wyj\u015bciowym do optymalizacji i relaksacji A4<\/strong>. W rym celu rozdzieli\u0142em oba p\u0142aty. Fragment z grupami -CH=CH- odtworzy\u0142em przez ostro\u017cne dorysowanie atom\u00f3w wodoru do atom\u00f3w w\u0119gla. Uzyskan\u0105 struktur\u0119 wyj\u015bciow\u0105 podda\u0142em optymalizacji. Rzeczywi\u015bcie uzyskana optymalna struktura okaza\u0142a si\u0119 r\u00f3wnie\u017c zrelaksowana (parametry oblicze\u0144 jak wy\u017cej):<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/teneochem.pl\/wp-content\/uploads\/2024\/05\/rozwoj-idei.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n