Podczas obliczeń struktur, które nazwałem chinorurkami, utworzyłem związki, które nie były tak estetyczne jak większość z chinorurek. Zawsze wtedy odkładam ich publikację na przyszły czas. Ten czas właśnie naszedł, choć robię to na stronie bloga a nie na stronie teneochem.pl.

Pierwszy związek jest właściwie chinopaskiem (belt). Tutaj jednak pierścienie z wiązaniami chinoidowymi nie są ze sobą sprzężone. Są rozdzielone atomami węgla o hybrydyzacji sp3 (Orca 4.2.1/ B3LYP/ def2-SVP/ hess-plus):

W tym miejscu zadałem sobie pytanie, jak może wyglądać taki pasek ze zmienionym układem wiązań podwójnych. Wiązania chinoidowe zamieniłem na buta-1,3-dienowe a raczej cykloheksa-1,3-dienowe. Powstały pasek (parametry obliczeń jak wyżej) nie wykazał aż tak regularnego kształtu jak oryginał chinoidowy:

Natychmiast zadałem sobie pytanie, czy pokazana nieregularność się powtórzy po dodaniu jeszcze jednego paska. Po dodaniu jeszcze jednego paska powstał zalążek nanorurki z grupą nasyconych atomów węgla (parametry obliczeń jak wyżej):

Tego typu dwuwarstwowa nanorurka posiada, jak widać bardziej regularny kształt. To zachowanie sugeruje, że dodatek kolejnych warstw powinien dawać struktury jeszcze bardziej regularne. Tego jednak nie badałem (kwiecień 2024).